1. Kunstmatige roestversnelling met kleurafgesloten versnellers
Mechanisme:
Het patina van het staalverwant van het verwering bestaat voornamelijk uit ijzeroxiden (Fe₂o₃, Fe₃o₄) en gelegeerde oxidefasen (met CR, Cu, Ni). Door het toevoegen van kleuraanpassingsmiddelen (bijv. Kleine hoeveelheden mangaanzouten voor warmere tonen, titaniumverbindingen voor koelere tonen) aan de versnelling, is de verhouding van deze oxiden veranderd in de lichtreflectieve eigenschappen van de patina en dus de kleur.
Kleureffecten:
Warme tonen (roestig rood, terracotta): bereikt door de vorming van hematiet (fe₂o₃, een rood oxide) te bevorderen.
Koele tonen (asgrijs, leisteenblauw): bereikt door het verhogen van magnetiet (fe₃o₄, een zwart-grijs oxide) of het toevoegen van silicaat-gebaseerde additieven die een matte, grijsachtige laag vormen.
Proces:
Reinig het stalen oppervlak → Breng de kleurafgestelde versnelling aan (via borstelen/spuiten) → genezen gedurende 1-2 weken (vocht kan worden verwerkt om de reactie te helpen) → Vorm een stabiel gekleurde patina.
2.. Post-Patina chemische aanpassing
Mechanisme:
Verdunde chemische oplossingen (bijv. Zwakke zuren, oxiderende/reducerende middelen) reageren met de buitenste laag van de patina om sommige oxiden om te zetten in andere gekleurde fasen. Bijvoorbeeld:
Een zwakke salpeterzuuroplossing kan een donkerbruine patina verlichten door de buitenste magnetietlaag voorzichtig te etsen, waardoor het lichtere hematiet eronder wordt onthuld.
Een natriumsulfide -oplossing (in lage concentratie) kan een donkerdere, bijna zwarte patina creëren door ijzersulfideverbindingen op het oppervlak te vormen.
Kleureffecten:
Verlichtingen: van diep bruin tot bleke roest of perzik.
Verduistering: van roodbruin tot houtskoolgrijs of zwart.
Opmerking:
Deze methode vereist een precieze controle van de oplossingsconcentratie en behandelingstijd-over-exposure kan de integriteit van de patina beschadigen (bijvoorbeeld het veroorzaken van schilfering).
3. Chemische kleuring met transparante kleurstoffen
Mechanisme:
De kleurstofmoleculen dringen door de poreuze structuur van de patina en binden zich met zijn oxide -oppervlakken. In tegenstelling tot verf vormt de kleurstof niet een afzonderlijke film-inch. Kleurstoffen worden meestal geformuleerd met UV -stabilisatoren om vervaging te voorkomen.
Kleureffecten:
Aanpasbare tinten (bijv. Koper-rood, barnsteen, leisteengrijs) afhankelijk van het kleurstoftype. Kleurstoffen op basis van ijzer verbeteren bijvoorbeeld warme rode tonen, terwijl kleurstoffen op basis van siliconen koele grijze tinten toevoegen.
Proces:
Zorg ervoor dat de patina volledig is uitgehard en droog → Breng de kleurstof aan (via spuiten) → Laat deze doordringen (1-2 uur) → afdicht met een transparant weerbestendig afdichtmiddel om de kleur in te sluiten.
Belangrijkste overwegingen voor praktisch gebruik
Patina stabiliteit eerst: Kleuraanpassing mag de beschermende functie van de patina niet in gevaar brengen. Vermijd harde chemicaliën (bijv. Geconcentreerde zuren) die de dichte oxidelaag oplossen-dit zal de kwetsbaarheid van het staal voor corrosie herstellen.
Kleur Levensleven: Gekleurde patina's of gekleurde lagen kunnen in de loop van de tijd enigszins vervagen (vooral in omgevingen met een hoge UV). Het gebruik van een transparant afdichtmiddel (bijv. Acryl- of silaangebaseerd) breidt de kleurretentie uit.
Compatibiliteit met stalen type: Deze methoden werken het beste met standaard verweringsstaals (bijv. S355J2WP, Q235NHA). Hoogmalige verweringsstaal (met meer CR/Ni) kan minder levendige kleurveranderingen veroorzaken vanwege hun stabielere oxidesamenstelling.
