1. Ernstige schade aan de bestaande beschermende patina
Er treedt mechanische schade op: Tijdens transport, behandeling of installatie op locatie kunnen stalen onderdelen worden bekrast, gedeukt of afgeschuurd-bijvoorbeeld wanneer zwaar materieel over het oppervlak schuurt of wanneer onderdelen tijdens het transport tegen elkaar schuren. Dergelijke schade kan grote delen van de patina wegnemen, waardoor bloot staal bloot komt te liggen. Zonder her-herroesten zullen de blootgestelde delen snel corroderen (waarbij losse, schilferige roest ontstaat in plaats van een beschermende laag) en zich kunnen verspreiden naar aangrenzende, intacte patina.
Chemische corrosie dringt door in de patina: Blootstelling aan agressieve chemicaliën-zoals strooizout (gebruikelijk in koude klimaten), industriële verontreinigende stoffen (zoals zwaveldioxide of chloor in kust-/industriële zones) of het per ongeluk morsen van zuren/alkaliën-kan de chemische structuur van de patina afbreken. Dooizouten lossen bijvoorbeeld op in water en sijpelen door kleine scheurtjes in de patina. Ze reageren met het staal en vormen oplosbare corrosieproducten die wegspoelen en de patina van binnenuit eroderen. In deze gevallen is her-herroesten (na het verwijderen van de chemische resten) nodig om een nieuwe, chemisch stabiele patina te herstellen.
Langdurige slijtage-verdunt de patina: Op plaatsen met veel-verkeer of-slijtage (bijvoorbeeld leuningen, voetgangersbruggen of industriële apparatuur) kan herhaalde wrijving of impact de patina na verloop van tijd geleidelijk dunner maken. Wanneer de patina te dun wordt om voldoende bescherming te bieden (doorgaans minder dan 50-100 micron dik), helpt het opnieuw roesten de laag weer aan te vullen tot de optimale dikte.
2. Het aanvankelijk niet vormen van een uniform beschermend patina
Ongelijkmatige blootstelling aan het milieu: Als een staalconstructie bijvoorbeeld delen heeft die voortdurend in de schaduw staan en droog zijn (bijvoorbeeld onder dakranden of in de buurt van muren) terwijl andere delen voortdurend worden blootgesteld aan regen en vochtigheid, kunnen de natte delen snel een patina vormen, terwijl de droge delen kaal blijven of slechts spaarzame, schilferige roest ontwikkelen. Deze inconsistentie creëert zwakke punten in de corrosiebescherming. Bij her{4}}herroesten moet de omgeving worden aangepast (bijvoorbeeld door droge gedeelten tijdelijk nat te maken) of door gecontroleerde roest-oplossingen te gebruiken om ervoor te zorgen dat het gehele oppervlak een uniforme patina vormt.
Oppervlakteverontreiniging vóór of tijdens de installatie: Olie, vet, stof of bouwafval dat op het staaloppervlak achterblijft, kan voorkomen dat zuurstof en vocht het staal bereiken, waardoor patinavorming wordt voorkomen. Als stalen onderdelen bijvoorbeeld worden opgeslagen met op olie-gebaseerde roestremmers die niet volledig zijn verwijderd, of als betonspatten van nabijgelegen constructies op het oppervlak opdrogen, zullen de vervuilde gebieden niet goed roesten. Voor her{3}}herroesten is eerst een grondige reiniging van het oppervlak nodig (met behulp van ontvettingsmiddelen, hogedrukreiniging of zandstralen bij zware vervuiling) om onzuiverheden te verwijderen, waarna het staal wordt blootgesteld aan omstandigheden die uniform roesten bevorderen.
Extreme initiële omgevingsomstandigheden: In te droge klimaten (bijv. woestijnen met een lage luchtvochtigheid) of te vervuilde gebieden (bijv. industriële zones met veel fijnstof) kan de patina zich te langzaam vormen of verontreinigd raken met stof, wat resulteert in een poreuze, niet-beschermende laag. Het her-herroesten hier kan een gecontroleerde bevochtiging inhouden (om het roesten in droge gebieden te versnellen) of periodiek spoelen (om verontreinigende stoffen aan het oppervlak te verwijderen) om de vorming van een dichte patina te begeleiden.
3. Blootstelling aan aanzienlijk zwaardere omgevingen dan oorspronkelijk bedoeld
Mariene of kustomgevingen: Hoge zoutconcentraties in de kustlucht kunnen de standaardpatina van ASTM A588 aantasten, omdat zoutionen de elektrochemische corrosie versnellen. Als een stalen onderdeel dat oorspronkelijk in het binnenland is geïnstalleerd, later naar een kustgebied wordt verplaatst, kan de bestaande patina na verloop van tijd loslaten of oplossen. In dit geval betekent opnieuw roesten het creëren van een dikkere, meer zout{4}}bestendige patina-vaak door het staal bloot te stellen aan een gecontroleerde zout-sproeiomgeving of door roest--inducerende verbindingen te gebruiken die de patinadichtheid verhogen.
Industriële of chemisch-rijke omgevingen: Faciliteiten zoals raffinaderijen, energiecentrales of afvalwaterzuiveringsinstallaties stoten grote hoeveelheden corrosieve gassen (bijvoorbeeld waterstofsulfide, chloor) of vloeistoffen uit. Deze stoffen kunnen reageren met de bestaande patina, waardoor deze wordt afgebroken en het staal bloot komt te liggen. Hier her-herroesten vereist eerst het verwijderen van eventuele chemische afzettingen van het oppervlak, en vervolgens het aanbrengen van een nieuwe patina die beter bestand is tegen de specifieke aanwezige industriële verontreinigingen.
